සඳවත අහස මැද ඇවිදින් රෑ යමට...
සිතුවිලි පෙලී කඳුලක් කැඳවා නෙතට...
තරු කැට සදිසි නුඹ නෙත් සිහිවන කලට...
කඳුලක් ඇවිත් රැඳුනා නෙතු යුග අගට...
පිනි කැට වැටී දිලිහෙන තණපත් දිගට...
තබමින් උදේ නැගෙනා හිරු රැස් වලට...
තරු එළි නිවා හෙට රැයටත් දිලෙන්නට...
සඳ ගිලිහුනා අවපස දුක් තුරුල්කොට...
මදනල ඇවිත් සීතල ළය උණුහුමට...
තුරුළුව නුඹට හිමි ඉඩ අහුරුවා සිට...
හදවත නැගෙන තනිකම ඉසිඹුවක් කොට...
කවි පද අකුරු කෙරුවා දුක බිඳින්නට....
No comments:
Post a Comment