ඔබෙ මතක රැඳී තිබු
සමරු පොත් පිටු අතර
එකින් එක අකුරු මත
මා ඇඟිලි තුඩු යවමි
ඔබට මම මටද ඔබ
අමතකව ගිය දිනෙක
පවා ඒ අකුරු මැද
මම නුඹේ රුව දකිමි
කැප්රි විලවුන් සුවඳ
සොරා ගෙන තවරගත්
පිටු දෙකක් හෝ තුනෙක
මතක සුවඳක එතෙමි
ඉඳහිටක මදනලෙක
දඟ කරන කෙහෙරලක්
ඇඟිලි තුඩගින් රැගෙන
සවන් පත් මත හොවමි
එදා මෙන් තවම මට
ආදරේදැයි කියා
නො අසාම නෙත් අතර
පිපෙන සෙනෙහස විඳිමි
දුරම දුර අතීතෙක
එකම මොහොතක වුවත්
අප ලවන් මුණගැසුණු
ඉසිඹුවට ගිහින් එමි
එරා
ඈත දුර සිට සඳට පෙම් කල
සිඳු තෙරක දුක් කතා තිබුනා
සඳ එළිය යට සඳත් නොදැනම
ලුණුම ලුණු රස කඳුලු වැටුනා
ඔහේ ඇවිදින් ළඟින් පෙම්වත්
ලෙසින් පෝදා සිනා නැඟුනා
අහෝ සිඳු හද නැඟුනු කම්පන
නිසා වඩදිය වෙරළ වැදුනා
කිසිත් නොකියම ගොඩක් දවසට
සඳ උදා හිරු රැසේ මියුනා
එහෙම දවසට වෙන්න ඇතුවැති
වෙරළෙ කඳුලක ලකුණු තිබුනා
ඉතින් සඳ තව දන්නෙ නැතුවැති
එහෙම බොහො කල් ගිහින් තිබුනා
අන්තිමට දුක් කඳුලු පිස ලෑ
වෙරළ සිඳු හා බැඳී තිබුනා
අදත් ඉඳහිට එහෙම දවසක
මතක මැද සඳ අහසෙ පිපෙනා
ඒත් දෙනෙතින් නුදුටු විලසක
සයුරු දිය වෙරළතට ඇදුනා
නොදැක්කාවද නොදැනුනාවද
ආලයේ මල් ලිහී වැටුනා
සඳත් නොදැනම සයුර බැඳි පෙම්
ගැඹුර පතුලක නිදන් කෙරුනා
එරා
එරා
